Hayal Gücü Merkezi İle Teknede Bir Akşam ve Düşünce + Gözlem + Çağrı | Aytaç Mestçi
Gençlerle, genç beyinlerle bir arada olmayı gerçekten seviyorum.
Çünkü henüz “hayatın kısıtları” tarafından tamamen şekillendirilmemiş; hür, özgür ve alternatif düşünme şansını hâlâ taşıyan zihinlerle aynı masada olmak, insana hem umut hem de yepyeni bir bakış kazandırıyor.
Dün akşam da tam olarak böyle bir akşamdı…
Hayal Gücü Merkezi isimli STK’nın etkinliğinde, gençlerin düşüncelerini dinledim; geleceğe bakışlarını, kaygılarını, umutlarını ve iç seslerini…
Konuşmalardan zihnimde kalan bazı güçlü notlar:
– Neredeyse herkesin hayatında “bir hayvan” var.
Kimi için bir yol arkadaşı, kimi için bir terapi, kimi için “güvenli alan”.
– Bir kısmı kitap okumayı tutkuyla seviyor… bir kısmı ise neredeyse hiç okumuyor.
Aynı çağ, aynı teknoloji; ama bambaşka alışkanlıklar, yapay zekalar.
– Çoğunun hedefli bir eğitim planı yok.
“Nereye gittiğini bilen” kadar “yolda yön arayan” da çok.
– Pek çoğu bölümü tanımadan seçmiş:
Kimi mecburen devam ediyor, kimi sonradan sevmiş, kimi hâlâ “ben kimim?” sorusunu arıyor.
– Bir kısmının kariyer endişesi var
İş bulabilme konusunda şüpheleri, hedefine doğru tam ilerleme yerine “Ne iş olsa yaparım!” abi yede razı.
Bu sohbet bana şunu bir kez daha hatırlattı:
Gençlerin ihtiyacı bazen “daha fazla bilgi” değil; daha net bir pusula, daha çok temas, daha fazla gerçek hayat örneği.
Aslında tam bir “MENTORLUK”
İşte bu yüzden deneyimlerimi paylaşmak kadar, onların özgür düşünme örneklerini dinlemek de benim için çok kıymetli.
Sizce bugün gençlerin en büyük ihtiyacı hangisi?
(1) 🧭 Yön / hedef mi, (2) 🚀 motivasyon mu, (3) 🎯 rol model & mentorluk mu, yoksa (4) 💪 💪💪 cesaret mi?
